Posts Tagged ‘geçmişe özlem’
Geçmişe özlem
Gökyüzünün mavi rengini siyaha çevirmekte direndiği yaz akşamları öğrendim çocuk olmayı. Akşam yemeğinden sonra hoplaya zıplaya dışarı çıkıp suç ortaklarımızla buluşurduk sözleştiğimiz yerde. Hain planlar yapardık içine saflığı katarak…. Bir yere gizlenip farkettirmeden suladığımız insanların kızgınlıklarını izlemek hoşumuza giderdi. Yara bere dolu ayaklarımızın acısını hissetmeden doyasıya koştururduk sokaklarda. Bedenimizdeki yaraların yüreğimize sıçramadığı, burun sızlatan özlemlerin canımızı yakmadığı günlerdi. Çocuktuk işte, başta savaş olmak üzere pek çok şeye anlam veremeyen…
Küserdik sonra. Çocukluk gururumuz vardı. Yağmurun camdan süzülmesi kadar kısa süren küskünlükleri bir gülümseme sonlandırırdı çoğu zaman. Yüreğimiz kin büyütemeyekcek kadar küçüktü çünkü. Ve bütün sevgileri sığıdıracak kadar büyük…..
Büyüdük sonra. Giyeceklerimiz sığmadı bedenimize. Yaşayacağımız gün sayısı azalırken esefle izledik etrafı. Bizim hayallerimiz bunları kabul etmemişti zamanında. Bilmiyorduk büyümenin bu kadar sancılı olduğunu.
Ama sancılar içinde kıvransak da, hayata tutunuyoruz ince bir iple de olsa. Gelecek günlerin umudunu taşıyarak ve sonsuz şükrederek Allah’a
sığınıyoruz.